با حفاظ های شیک و روبان های قرمز مسیر را تزیین میکنند، برگ ها را یک گوشه جمع میکنند، مسئول عزیز ما میآید و هدفون میگذارد روی گوشش و آرام روی برگهای خشک قدم میزند و صدای خش خش میپیچد توی گوشش و لذتش را میبرد. همراهانش هم نگاه میکنند و لبخند میزنند و عده ای هم عکس میاندازند.
شاید آنچه آن زیر دارد خش خش صدا میکند ما مردمیم که در مسیری تزیین شده جمع شدهایم، دور برمان هم رسانه ها و همراهان آقایان ایستاده اند و لبخند میزنند.
و اقتصاد آزاد آقایان روی ما قدم میزند.
مسکن ملی روی ما قدم میزند.
حامل های انرژی روی ما قدم میزنند.
چرخهای #توسعه قِل میخورد روی سینه هامان.
آزادسازی قیمتها روی کمرمان رژه میرود.
#هفت_تپه و #هپکو و #ماشین_سازی سقوط میکند میافتد کنار صورتمان.
پهپادهای پستی آقای وزیر از بالاسرمان پرواز میکنند و پشت سرهم بسته های تدبیر سقوط آزاد میکنند روی هیکلمان.
فاضلاب #لواسان و #هفت_سنگان از کنارمان لیز میخورد و جایمان را مرطوب میکند.
صبح بدون #تحریم، امضای کری تضمین است، هرچه تهران بگوید، هزینه جراحی و... میخورد تو صورتمان و صدای خش خش بلند میشود و پشت هم صدای چیلیک چیلک فلاش دوربین هم میآید و مسئول محترم هم که دست گذاشته روی گوشهایش این نمایشنامه مرگ را چون سمفونی گوشنوازی میشنود و باز هم قدمهایش را محکم برمیدارد و از همه آن نالههایِ از تهِ قبر همان صدای خش خش دل انگیز پاییزی را میشنود.
و همین جور که این تصویر سمبلیک و تراژیک خلق میشود ما بیشتر له میشویم و مسئول محترم محکم تر قدم میزند و صدای فلاش دوربین ها بیشتر میشود و درهای #استادیوم باز میشود و سلبریتی هایمان با هواپیما میروند جشنواره و قصههای ما را میگویند و جایزه میگیرند و برمیگردند.
منبع : حامیان ولایت
